Nazywam się Sandra Chodorowska, mam 27 lat. Jestem absolwentką psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Obecnie mieszkam we Wrocławiu, ale to Jawor jest moim miejscem serca – tu stawiałam pierwsze kroki, uczyłam się życia, kochałam i dojrzewałam wśród chwil zarówno pięknych, jak i trudnych.

Poezja zawsze była mi bliska, choć długo nie zdawałam sobie sprawy, że sama mogę tworzyć. Mimo młodego wieku, życie – zwłaszcza w ostatnich latach – mocno mnie doświadczyło. Dwa lata temu, próbując poradzić sobie z bardzo trudną sytuacją, zaczęłam pisać w formie terapeutycznej. Wszystko zaczęło się od próby pogodzenia się z kolejną utratą ukochanej osoby – mojej najwspanialszej Babci, którą zostałam obdarzona.

Pamiętam, jak podczas pierwszego Święta Babci i Dziadka po Jej odejściu, było mi bardzo ciężko. Założyłam wtedy zeszyt z myślą, że będzie służył mi do komunikacji z Nią. Napisałam przedmowę i stworzyłam wiersz z okazji Jej święta – bo choć fizycznie Jej nie ma, wciąż jest obecna w moim życiu. Do dziś tworzę utwory z myślą o Niej. Moje wiersze są jak pomost między mną a Nią.

Przede wszystkim jestem człowiekiem – jak my wszyscy – z całą gamą doświadczeń i odczuć. Poezja stała się moim sposobem wyrażania siebie i przeżywania emocji.

Oto niektóre z moich utworów: