Stowarzyszenie Poetów i Pisarzy Jaworskich
Bio
Larysa Wegneris
Z zawodu farmaceutka, z serca humanistka. Autorka felietonów, esejów, reportaży z podróży oraz małych form literackich. „Zakręcona” na języku. Miłośniczka fraz, zwrotów, wersów, purnonsensów. W literaturze szuka autentyczności, odwagi i własnego tonu. Lubi zabawę słowem, ironię, nieoczywistości. Neologizmy, archaizmy, anachronizmy, potyczki semantyczne – to jej równoległy świat. Rozkłada zdania na czynniki pierwsze, po czym składa je na nowo - już według własnej logiki. Nie traktuje języka jako narzędzia, lecz jako partnera w sporze. Wierzy, że powinien być na tyle giętki, aby unieść to, co myśl naprawdę ma odwagę pomyśleć. Zakotwiczona w cytacie: ,,Aby język giętki powiedział wszystko co pomyśli głowa’’
Na skrawku serwetki,
w zeszycie,
w notatniku,
w telefonie –
piszę, piszesz, piszemy
bo myśl, która musnęła mózg,
za chwilę zniknie,
odejdzie w niebyt.
Chcemy ją zatrzymać.
Nie dla kogoś – dla siebie.
Zatrzymać chwilę, która nie wróci.
Nie wszystko chce zostać dłużej.
Pisanie to przymus.
Uczucia muszą znaleźć słowa,
gdy czyny i westchnienia nie wystarczą,
a milczenie krzyczy.
To głęboki oddech –
haust tlenu do wyrażenia siebie.
To nasz pokarm dla duszy.
A gdy ktoś zechce po niego sięgnąć,
frazy, wersy i zdania dostają skrzydeł.
Dlatego nie pytajcie, czemu piszemy
Poezja i proza są demokratyczne.
Przyjmą każdego, kto chce być słyszalny –
albo tylko usłyszeć samego siebie.
Szept, krzyk, westchnienie, patos, cisza –
wszystko jeśli w duszy Ci gra.
Jakby coś jeszcze czekało,
żeby zostać wypowiedziane.
Autor: Larysa Wegneris
"Naszym celem jest rozwój i popularyzacja twórczości lokalnej"
