Stowarzyszenie Poetów i Pisarzy Jaworskich

Bio
Michał Rodzeń (ur. 2008) należy do najmłodszego pokolenia twórców związanych z Jawor. Jest laureatem I miejsca w konkursie literackim „Mieć czy być?”, zorganizowanym przez Miejska Biblioteka Publiczna w Jaworze.
Interesuje się literaturą i poezją nie tylko jako czytelnik, lecz także jako uważny obserwator języka. Fascynuje go teoria literatury, historia słowa oraz subtelne niuanse kultury i sztuki. W jego zainteresowaniach znajdują się również języki obce – obecnie uczy się języka niemieckiego – oraz świat przyrody. Z ciekawością przygląda się temu, co rośnie i żyje: od dzikich chwastów po ogrodowe kwiaty, a kwestie ekologii i odpowiedzialności za środowisko są dla niego szczególnie ważne.
Na co dzień uczy się w Powiatowe Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Jaworze na kierunku technik programista. Choć jego edukacja ma charakter techniczny, pasje Michała koncentrują się przede wszystkim wokół słowa pisanego i refleksji nad światem.
W swojej twórczości łączy wrażliwość młodego poety z uważnością na detale codzienności. Inspirację znajduje zarówno w literaturze klasycznej, jak i w obserwacji natury oraz współczesnych problemów cywilizacyjnych. Jego wiersze często podejmują pytania o sens istnienia, kondycję człowieka i relację między rozwojem cywilizacji a światem przyrody.
Utwór „Mieć czy być?” – nagrodzony w konkursie literackim – podejmuje refleksję nad wyborem między materializmem a duchowym wymiarem ludzkiego życia, wskazując na odpowiedzialność człowieka wobec natury i przyszłości świata. Z kolei wiersz „Pyłek” ukazuje bardziej introspekcyjną, egzystencjalną stronę jego poezji, w której pojawia się motyw niepokoju, poszukiwania sensu oraz zmagań z własną wrażliwością.
Twórczość Michała Rodzenia pokazuje, że pytanie „mieć czy być” można eksplorować nie tylko w wymiarze filozoficznym, lecz także poetyckim – poprzez osobiste doświadczenie młodego człowieka, jego ciekawość świata oraz potrzebę zrozumienia rzeczywistości.
Nagiej natury zielenie
Dba swoim prawem o nas - gości,
Nasz dom, serce, duszę, istnienie.
I siłę krezusową, co oddech na złoto przepala,
Której szept nasion nie poruszy,
Że nie można zjeść dolara,
Że nie można żyć bez duszy.
I nowych bogów piły łańcuchowej,
Co przez Raju z człowieka wygnanie
Zmieniają przyjście skały kredowej
Na nowe, szóste wymieranie.
Rosnąca potęgo ludzkości!
Pamiętaj, gdyś na wybór skazana:
Jak drapieżność, tak grzech obojętności
Helladzie zabija znów Pana.
[listopad 2025]
autor: Michał Rodzeń
Wybrane wiersze
"Naszym celem jest rozwój i popularyzacja twórczości lokalnej"




